Watch Observe Feel


Op een dag veranderde alles. Iets wat eerst ver weg was, was ineens heel dichtbij. Wat gebeurt er allemaal? Waar gaat dit heen? Bijna heel Nederland keek naar de toespraak van premier Rutte in maart. Scholen, verzorgingshuizen, horeca, kapsalons en meerdere branches gingen dicht. Veel mensen moesten vanuit huis werken. Allemaal gebeurtenissen die nooit eerder waren gebeurd. Dagelijks kregen wij nieuws over het aantal corona patiënten in de ziekenhuizen en het aantal overledenen. Er kwam steeds meer druk op de zorg. Het woord quarantaine werd steeds vaker gebruikt en we moesten afstand van elkaar houden en het liefst thuis blijven. Heel veel mensen werden bang, inclusief mijzelf. Ik ben zelfs ziek geworden en mijn herstel duurde vrij lang. Het leven ging er anders uitzien en gewoon was niet meer gewoon.

Er was een gevoel van saamhorigheid. Mensen gingen meer voor elkaar zorgen en op een andere manier contact maken. Het was ook heel mooi om te zien hoe de natuur weer langzaam op adem kwam, wat echt nodig was.

Dit allemaal met het beeld dat de lockdown tijdelijk was, maar het werd steeds duidelijker dat het niet tijdelijk was. Op het moment dat ik mij beter voelde, mocht ik weer naar buiten. Ik zag mensen afstand van elkaar houden, soms zelfs met een grote bocht om elkaar heen lopen en contact vermijden. Niemand gaf elkaar meer een kus of een knuffel. Ik zag vooral veel angst. De overheid en de media bleven doorgaan met angst zaaien en met veel succes bij de meeste mensen. De ouderen bleven opgesloten. De scholen, horeca, kapsalons en vele branches bleven dicht.

Ik merkte dat de lockdown mooie dingen met zich mee had gebracht zoals meer aandacht voor de natuur en de basisdingen in het leven. De creativiteit die bij veel mensen naar boven kwam was geweldig om te zien.

Waar ik wel last van kreeg, en wat voor mij ook onnatuurlijk voelde, was het afstand moeten houden van mensen en vrienden om mij heen. Geen kus, geen knuffel, 1,5 meter afstand nemen, meer regels, minder vrijheid en geen congruentie in wat er tegen ons gezegd werd.

Ik kreeg steeds meer een onderbuik gevoel en dat gevoel werd steeds sterker. Voor mij klopte er iets niet en dit gevoel liet mij niet los. Een ding wat ik geleerd heb is dat je onderbuik gevoel nooit liegt, dat je er altijd aandacht aan moet besteden zodat je weet wat het je duidelijk wilt maken. Ik was aan het kijken, observeren en voelen. Vervolgens ben ik het internet ingedoken waar ik heel veel informatie tegenkwam en nog steeds tegenkom. Dagelijks artikelen lezen en naar interviews luisteren die niet via de reguliere media werden doorgegeven. Het werd mij snel duidelijk dat mijn onderbuik gevoel klopte.

Wat ik graag mee wil geven is het volgende. Vergeet niet dat we allemaal mensen zijn en sociale wezens met essentiële behoeftes zoals liefde, contact en vrijheid. Vanaf het moment dat we geboren zijn ontdekken we de wereld om ons heen door nieuwsgierigheid en observatie. Vooral nu geldt: ga bewust door het leven, blijf nieuwsgierig, kijk om je heen en observeer. Ga uit de angst en maak contact met je onderbuikgevoel en je hart. Wat zeggen zij tegen je? Luister ernaar.

We leven in een bijzondere tijd waar alle informatie tot onze beschikking is. Blijf nieuwsgierig, blijf ontdekken en blijf voelen. En vooral blijf mens, koester en bescherm je basisbehoeftes als liefde, contact en vrijheid.

HUMAN BEINGS THRIVE WHEN THERE IS LOVE, CONNECTION, UNITY AND FREEDOM.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square